ทักทายสาวสวยทุกคนนะคะ
**หนูเป็นผู้ชายนะคะ**
มารู้จักเราก่อนละกัน เราชื่อ อิน อินทรามาศ สอนสวาท นักศึกษาสาขาสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ปี 3 ค่ะ (ดาวเทียม ม.รังสิต ปี56)
อินรู้ว่าตัวเองไม่ใช่ผู้ชายตั้งแต่จำความได้ ไม่รู้สิ มันรู้สึกว่าเด็กที่วิ่งซุกซน ตัดผมสั้นเกรียน เรียกแทนตัวเองว่า*ผม* และลงท้ายด้วยคำว่า*ครับ* นั่นมันไม่ใช่กลุ่มแก๊งค์ของฉันเลย ฉันต้องใส่กระโปรงเหมือนแม่ ถักเปียสวยๆเหมือนเพื่อนๆ ทาปากสีหวานๆเหมือนคุณครู ใช่... นั่นแหละคือสิ่งที่เป็นฉันที่สุด ความรู้สึกสับสนนี้เกิดขึ้นมาตลอดเวลา มีคำถามกับตัวเองตลอดว่าทำไมแม่ต้องจับใส่ชุดอุลตร้าแมนอย่างนั้น ทำไมพ่อถึงไม่ให้หนูเล่นตุ๊กตาบาร์บี้แบบนี้ ทำไม? ทำไม? ทำไม? และทำไม? จนกระทั่งมีเพื่อนมาล้อฉันว่า แกน่ะเป็น
*กะเทย* ...อีกะเทย อีตุ๊ด อีประเทือง นู่นนั่นนี่ อะไรกัน? กะเทยงั้นหรอ? ไม่.. ไม่ใช่ ฉันคือผู้หญิง ฉันคือผู้หญิงต่างหากล่ะ แล้วตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ ไม่เคยมีวันไหนเลยที่คิดว่าตัวเองเป็นกะเทยอย่างที่ใครๆเขาล้อกัน ฉันก็ยังยืนยันคำเดิมว่า ฉันนี่แหละคือ
*ผู้หญิงคนหนึ่ง*
พล่ามมาซะยาว ไม่ใช่อะไรมาก บอกรักผัว เอ้ย ไม่ใช่ละ...คือ เราแค่จะบอกว่า เราเองก็เป็นคนหนึ่งที่มีความคิดอยากจะ
*แปลงเพศ* มาตั้งแต่เด็กๆเลย เพราะไอ้เนื้องอกตรงช่วงกลางลำตัวนี่มันไม่ใช่ของฉัน ใครจับมาต่อใส่ตัวฉันเนี่ยยย 55555 ก็เลยเกิดความคิดขึ้นมาว่า
*ฉันต้องเอามันออก* เอะ...แล้วจะเอาออกยังไง? เอาออกแล้วฉันจะฉี่ยังไง แล้วมันจะเป็นรูปทรงเหมือนเพื่อนผู้หญิงของฉันไหม แล้วไอ้ที่เขาว่ากันว่า ฟิน ฟิน ฟิน ตัดแล้วฉันจะฟินเหมือนคนอื่นๆรึเปล่า แล้วต้องให้ใครเอาออกให้? ก็เลยอยากมาแชร์ความรู้และข้อมูลต่างๆให้กับเพื่อนๆที่มีความต้องการเดียวกันกับอินได้ศึกษาถึงข้อดีของการแปลงเพศและผลที่จะตามมาหลังจากแปลงเพศเรียบร้อยแล้ว ให้ทุกคนได้เข้าใจอย่างกระจ่างนั่นเองค่ะ